Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Ωκεανός Στο Τέλος Του Δρόμου

Συγγραφέας: Neil Gaiman
Εκδόσεις Selini
 
   Σάσεξ, Αγγλία. Ένας μεσήλικας επιστρέφει για μία κηδεία στο μέρος όπου ζούσε όταν ήταν παιδί. Παρόλο που το παλιό του σπίτι δεν υπάρχει πια, κάτι τον οδηγεί στο αγρόκτημα στο τέλος του δρόμου, όπου, όταν ήταν επτά ετών, συνάντησε ένα πολύ παράξενο κορίτσι, τη Λέτι Χέμπστοκ, τη μητέρα και τη γιαγιά της. Έχει χρόνια να σκεφτεί τη Λέτι, αλλά, καθώς κάθεται στη λιμνούλα (μια λιμνούλα που εκείνη έλεγε πως ήταν ωκεανός) πίσω απ' την ετοιμόρροπη αγροικία, κατακλύζεται από ξεχασμένες αναμνήσεις. Και το παρελθόν παραείναι παράξενο, τρομακτικό και επικίνδυνο για να έχει συμβεί σε οποιονδήποτε, πόσο μάλλον σ' ένα αγοράκι.
 
wkeanos
   Σαράντα χρόνια νωρίτερα, ένας άντρας αυτοκτόνησε μέσα σ' ένα κλεμμένο αυτοκίνητο σ' αυτό το αγρόκτημα στο τέλος του δρόμου. Σαν το φυτίλι σ' ένα πυροτέχνημα, ο θάνατός του πυροδότησε μια βόμβα, που η έκρηξή της έφερε απρόβλεπτα αποτελέσματα. Το κακό άρχισε να τριγυρνάει ελεύθερο, πράγμα τρομακτικό και εντελώς ακατανόητο για ένα μικρό αγόρι. Και η Λέτι – μαγική, καθησυχαστική, σοφή για την ηλικία της – υποσχέθηκε να τον προστατέψει, με οποιοδήποτε κόστος.

   Με πρώτη ύλη τα όνειρα ο Neil Gaiman φτιάχνει τον ιστό για ένα ακόμα υπέροχο μυθιστόρημα που, διαβάζοντάς το, άλλες φορές πιστεύεις ότι όλα είναι στη φαντασία του μικρού ήρωα και άλλες πως μπορεί να είναι τελικά πραγματικά γεγονότα, καταγεγραμμένα μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.

   Το καλό με το κακό συγκρούονται και σε κάποιες στιγμές μπερδεύεσαι και πραγματικά δεν μπορείς ούτε εσύ να το ξεχωρίσεις.

   Αν το ξεκινήσετε να έχετε στο νου σας ότι ο κόσμος στον όποιο μπαίνετε θα σας συνεπάρει, με αποτέλεσμα να το αφήσετε μόνο όταν το έχετε τελειώσει. Άλλωστε δεν είναι καθόλου περίεργο που μπήκε στα best sellers αμέσως μετά την έκδοσή του! Είναι ένας συνταρακτικός, τρομακτικός μύθος, λεπτοκαμωμένος όσο τα φτερά μιας πεταλούδας και απειλητικός όσο ένα μαχαίρι σ' ένα σκοτεινό στενό.

Μαίρη Ζαρακοβίτη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη με τους Spitfire στο noizy.gr

Lead Me On… My Way! (Ή αλλιώς… κάτι σαν πρόλογος)   Οι Spitfire μας συντροφεύουν εδώ και είκοσι επτά χρόνια περίπου και οι θύμησες είναι πολλές… παρά πολλές. Αν μάλιστα οι καντεμιές δεν ήταν περισσότερες, ίσως μάλιστα να μιλούσαμε τώρα για μία μπάντα φαινόμενο στον παγκόσμιο χάρτη του σκληρού Ροκ. Τι, εκπλήσσεστε; Καλά, δεν έχετε ακούσει το “First Attack”; Τότε, τι γκριμάτσες είναι αυτές; Τα πράγματα είναι πολύ απλά… Μιλάμε για ένα ντεμπούτο-φωτιά και για ένα σπουδαίο δίσκο (Die Fighting), που ήλθε να μας βρει το 2009… Είχα μιλήσει κι εγώ τότε με τον Ηλία, στα πλαίσια μιας συνέντευξης, και έλεγα από μέσα μου πως μπορεί να ξορκίστηκε η ρημαδοκατάρα, μπορεί να μην χρειαστεί να περιμένουμε πάλι είκοσι-τόσα χρόνια για καινούργια δουλειά… Δεν έχω ιδέα τι επιφυλάσσει το μέλλον στα παιδιά, κανείς δεν μπορεί να έχει φυσικά, πλην όμως ξέρω ότι αυτό το αεροπλάνο δεν θέλει να σταματήσει να πετάει!   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη συναντήθηκε με τους Spitfire και μας έφερε μια συνέντευξη...

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ -

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ Της Kimberly McCreight Εκδόσεις Πλατύπους    Η Κέιτ, μέσα στο πένθος της, δεν μπορεί να δεχτεί ότι η κόρη της θα μπορούσε να έχει αυτοκτονήσει. Σύντομα όμως ανακαλύπτει ότι δεν ήξερε την Αμέλια τόσο καλά όσο πίστευε. Ποιοι ήταν οι φίλοι της, ποια ήταν τα μυστικά που έκρυβε; Πόσα θα λέγατε στη μητέρα σας;    Κι έτσι ξεκινάει μια αναζήτηση που την οδηγεί βαθιά στον προσωπικό κόσμο της Αμέλια – και μέσα στο μυαλό ενός προβληματισμένου νεαρού κοριτσιού. Και μετά η Κέιτ λαμβάνει ένα ανώνυμο μήνυμα. Η Αμέλια δεν πήδηξε!    Είναι κάποιος που παίζει μαζί της ή μήπως η Κέιτ είχε από την αρχή δίκιο; Για να μάθει την αλήθεια για την κόρη της, η Κέιτ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.    Μέσα στον πόνο της, το μήνυμα που λαμβάνει τη διαταράσσει και έχοντας και η ίδια την αντίληψη ότι δεν μπορεί η κόρη της να έχει αυτοκτονήσει, ...

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Το σπίτι των Σταρκ

   Ένα θρίλερ εξελίσσεται στο θέατρο Αλκμήνη και για να έχει και το ανάλογο mood ξεκινά μετά τα μεσάνυκτα! Spooky; Μα αυτό είναι και το ζητούμενο.    Μπαίνοντας στο χώρο, η ατμόσφαιρα λόγω του καπνού σας βάζει, θέλετε δεν θέλετε, στο κλίμα. Σκοτάδια, απέναντί σας στη σκηνή το εσωτερικό ενός παλιού σπιτιού τη δεκαετία του ’70 και μέσα μια σκηνοθέτης, μια ηθοποιός, ένα μέντιουμ, μια θεούσα γνωστή του μακαρίτη αιδεσιμότατου, μια σκηνογράφος και μια έφηβη που βρήκαν στην ερημιά...    Διαβάστε περισσότερα στο  noizy.gr