Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συνέντευξη με το Γιώργο Βάλαρη

  Ο σίφουνας που ονομάζεται «Γοργόνες και μάγκες», πήρε και σήκωσε ολόκληρη τη θεατρική Αθήνα και την απίθωσε στα καθίσματα του θεάτρου Broadway, να χαζεύει την εκπληκτική μεταφορά των έργων και ημερών της παρέας της θεόρατης ταινίας στο σανίδι. Ο θίασος είναι τουλάχιστον θεαματικός, η απόδοση άψογη και το κοινό έχει κάθε λόγο να δηλώνει παρόν και να γεμίζει το θέατρο όλες τις μέρες των παραστάσεων. Έχοντας ήδη γράψει τρελά νούμερα η κριτική του έργου, ήλθε και η σειρά ξεμοναχιάσματος των συντελεστών. Στο πρώτο μέρος αυτών των συνεντεύξεων φιλοξενούμε το Γιώργο Βάλαρη, ο οποίος έχει διασκευάσει και σκηνοθετήσει το έργο, πρωταγωνιστεί σε αυτό και είναι ΚΑΙ ο παραγωγός (για την ακρίβεια συμπαραγωγός). Έχοντας πάρει σε όλους τους ρόλους του άριστα και με την sold-out σφραγίδα παντού στα μπαγκάζια του, ο σπουδαίος καλλιτέχνης μας δέχτηκε πάνω στη σκηνή του Broadway, μας μίλησε για το πώς διάλεξε το έργο, για τη χημεία της ομάδας που παίζει, για το ρίσκο της παραγωγής, για την επόμενη παράσταση που σκέφτεται να ανεβάσει. Πολλές ευχαριστίες στην Αλίκη Δανάλη, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή εδώ η συνέντευξη.

Πότε άρχισε να στριφογυρίζει στο μυαλό σας η ιδέα να κάνετε παράσταση το «Γοργόνες και μάγκες»;
Πριν ενάμιση χρόνο περίπου… Προσπαθούσα να σκεφτώ κάτι που θα έχει ενδιαφέρον για τον κόσμο και για μένα πάνω απ’ όλα, γιατί το πιο βασικό είναι να ενδιαφέρει τον καλλιτέχνη κι από κει και πέρα, με μέλημά του το κοινό, να βρει κάτι που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της εποχής. Και – πρωτίστως… να δώσει χαρά! Αυτός είναι για μένα βασικός όρος για να δημιουργώ. Αυτό το μιούζικαλ, που είναι πολύ αγαπημένο για μένα, ήταν η αφορμή να μπω στη διαδικασία, να έλθω σε επαφή με πολλούς ανθρώπους, να κάνω έναν μεγάλο αγώνα. Να βρω τα δικαιώματα, να τα αποκτήσω και να κερδίσω την εμπιστοσύνη όλων αυτών των σπουδαίων συνεργατών που έχω αυτή τη στιγμή και που με τη βοήθειά τους κάναμε αυτή τη μεγάλη επιτυχία. Έρχεται ο κόσμος, το χαίρεται πολύ και μας τιμά.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο www.noizy.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη με τους Spitfire στο noizy.gr

Lead Me On… My Way! (Ή αλλιώς… κάτι σαν πρόλογος)   Οι Spitfire μας συντροφεύουν εδώ και είκοσι επτά χρόνια περίπου και οι θύμησες είναι πολλές… παρά πολλές. Αν μάλιστα οι καντεμιές δεν ήταν περισσότερες, ίσως μάλιστα να μιλούσαμε τώρα για μία μπάντα φαινόμενο στον παγκόσμιο χάρτη του σκληρού Ροκ. Τι, εκπλήσσεστε; Καλά, δεν έχετε ακούσει το “First Attack”; Τότε, τι γκριμάτσες είναι αυτές; Τα πράγματα είναι πολύ απλά… Μιλάμε για ένα ντεμπούτο-φωτιά και για ένα σπουδαίο δίσκο (Die Fighting), που ήλθε να μας βρει το 2009… Είχα μιλήσει κι εγώ τότε με τον Ηλία, στα πλαίσια μιας συνέντευξης, και έλεγα από μέσα μου πως μπορεί να ξορκίστηκε η ρημαδοκατάρα, μπορεί να μην χρειαστεί να περιμένουμε πάλι είκοσι-τόσα χρόνια για καινούργια δουλειά… Δεν έχω ιδέα τι επιφυλάσσει το μέλλον στα παιδιά, κανείς δεν μπορεί να έχει φυσικά, πλην όμως ξέρω ότι αυτό το αεροπλάνο δεν θέλει να σταματήσει να πετάει!   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη συναντήθηκε με τους Spitfire και μας έφερε μια συνέντευξη...

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ -

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ Της Kimberly McCreight Εκδόσεις Πλατύπους    Η Κέιτ, μέσα στο πένθος της, δεν μπορεί να δεχτεί ότι η κόρη της θα μπορούσε να έχει αυτοκτονήσει. Σύντομα όμως ανακαλύπτει ότι δεν ήξερε την Αμέλια τόσο καλά όσο πίστευε. Ποιοι ήταν οι φίλοι της, ποια ήταν τα μυστικά που έκρυβε; Πόσα θα λέγατε στη μητέρα σας;    Κι έτσι ξεκινάει μια αναζήτηση που την οδηγεί βαθιά στον προσωπικό κόσμο της Αμέλια – και μέσα στο μυαλό ενός προβληματισμένου νεαρού κοριτσιού. Και μετά η Κέιτ λαμβάνει ένα ανώνυμο μήνυμα. Η Αμέλια δεν πήδηξε!    Είναι κάποιος που παίζει μαζί της ή μήπως η Κέιτ είχε από την αρχή δίκιο; Για να μάθει την αλήθεια για την κόρη της, η Κέιτ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.    Μέσα στον πόνο της, το μήνυμα που λαμβάνει τη διαταράσσει και έχοντας και η ίδια την αντίληψη ότι δεν μπορεί η κόρη της να έχει αυτοκτονήσει, ...

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Το σπίτι των Σταρκ

   Ένα θρίλερ εξελίσσεται στο θέατρο Αλκμήνη και για να έχει και το ανάλογο mood ξεκινά μετά τα μεσάνυκτα! Spooky; Μα αυτό είναι και το ζητούμενο.    Μπαίνοντας στο χώρο, η ατμόσφαιρα λόγω του καπνού σας βάζει, θέλετε δεν θέλετε, στο κλίμα. Σκοτάδια, απέναντί σας στη σκηνή το εσωτερικό ενός παλιού σπιτιού τη δεκαετία του ’70 και μέσα μια σκηνοθέτης, μια ηθοποιός, ένα μέντιουμ, μια θεούσα γνωστή του μακαρίτη αιδεσιμότατου, μια σκηνογράφος και μια έφηβη που βρήκαν στην ερημιά...    Διαβάστε περισσότερα στο  noizy.gr