Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βρεθήκαμε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος - Η Λεονί εν αναμονή

 Στην ταράτσα του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος πήρε σάρκα και οστά το έργο του Ζωρζ Φεντώ «Η Λεονί εν αναμονή». Η νεαρή Λεονί (Παρασκευή Δουρουκλάκη) είναι οκτώ μηνών έγκυος, αλλά το μωρό είναι από ό,τι φαίνεται ασυγκράτητο και δίνει ρεσιτάλ πόνου στη μαμά του για να βγει στον κόσμο. Οι εν λόγω πόνοι την κάνουν… λίγο επιθετική να το πω; Λίγο εριστική; Λίγο κακότροπη; Η ουσία είναι πως έχει αλλάξει τους λαμπτήρες στον Τουντού (Κλέαρχος Παπαγεωργίου), που στηρίζει τη σύζυγό του, υπομένοντας και αναμένοντας τον ή την διάδοχο. Η υπηρέτρια (Ανούς Μπογοσιάν), μια κατηγορία μόνη της, είναι εκεί για να φέρνει εις πέρας ό,τι της ζητήσουν τα αφεντικά της.


   Ο κόμης (Αλέξανδρος Βάρθης) και η κόμισσα Ντε Σαμπρινέ (Ρένα Κυπριώτη) θα καταφτάσουν για να φροντίσουν τη νεαρή κορούλα τους στην τόσο σημαντική στιγμή της ζωής της. Η αλήθεια είναι ότι δεν συμπαθούν τον Τουντού και του συμπεριφέρονται άκομψα αρκετές φορές. Εκείνος καταπίνει τις μικροπροσβολές για χάρη της καλής του. Στο σπίτι καταφτάνει και η κυρία Βιρτυέλ (Χρήστος Σταθούσης), η μαία που θα βοηθήσει την επίτοκο να φέρει στον κόσμο το μικρό βλαστάρι της. Είναι τσαούσα, έχει ταπεραμέντο αλλά και άποψη. Απαιτεί λες και είναι αφέντης, σόρρυ, αφέντρα του σπιτιού. Ο καημένος κύριος Τουντού συνεχίζει να υπομένει όλον αυτόν τον παραλογισμό μέχρι…
 
leoni2214

   Το απίθανο έργο του Φεντώ, μέσα από τις σπαρταριστές σκηνοθετικές πινελιές του Τάσου Πυργιέρη, κατάφερε να μας προσφέρει γάργαρο γέλιο μετά δακρύων. Δεν ήταν λίγες οι στιγμές που ακουστήκαμε ίσως μέχρι και την πλατεία Κολωνακίου. Ο τρόπος που οι ηθοποιοί χειρίζονταν τους ρόλους ήταν εξαιρετικός, ενώ υπήρξε φάρσα μέσα στη φάρσα. Δεν θα κάνω spoiler, πρέπει να το βιώσετε όλο αυτό χωρίς να ξέρετε τι να περιμένετε.

   Λάτρεψα τον Χρήστο Σταθούση στο ρόλο της μαίας. Το μπρίο του και ο τρόπος που στροβίλιζε τόσο κωμικά τον χαρακτήρα του έκαναν τη διαφορά. Η Ανούς Μπογοσιάν, πολυτάλαντη, καθαρά κωμική ηθοποιός, έβγαζε γέλιο σε ό,τι και αν έκανε. Από την έναρξη έως το τέλος της παράστασης είχε σημεία κλειδιά ώστε να δώσει όλη την κωμική δραματουργία στο κοινό. Εξαιρετικό και το ζεύγος Τουντού, η Παρασκευή Δουρουκλάκη και ο Κλέαρχος Παπαγεωργίου. Ακροβατούσαν τόσο λεπτεπίλεπτα στους ρόλους τους. Η Ρένα Κυπριώτη και ο Αλέξανδρος Βάρθης ήταν το αλατοπίπερο της παράστασης, αφού ενεργούσαν καταλυτικά στις σκηνές, δίνοντας έμφαση και τεντώνοντας τον παραλογισμό των σκηνών.

   Σας προτείνω να δείτε αυτή την υπέροχη παράσταση και να νοιώσετε ανάλαφροι από το γέλιο που προσφέρει.

https://www.noizy.gr/cinema-theatre/theatre-reviews/galliko-institoyto-ellados-i-leoni-en-anamoni

 
leoni2215


ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Μετάφραση: Γιάννης Θηβαίος
Διασκευή-Σκηνοθεσία: Τάσος Πυργιέρης
Σκηνικά-κοστούμια: Ελίνα Δράκου
Σχεδιασμός φωτισμών: Μαριέττα Παυλάκη
Σύμβουλος δραματουργίας: Ελένη Γκίνη
Μουσική επιμέλεια: Νίκος Τσαούσης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μάκης Νάνος
Βοηθός ενδυματολόγου: Κλεάνθης Πάγκαλος
Εκτέλεση κοστουμιών: Βασιλική Τσιλιγκρού
Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Λεπούρης
Δ/νση φωτογραφίας/τρέιλερ: Γιώργος Δασκαλόπουλος
Επικοινωνία : Ευαγγελία Σκρομπόλα
Make-up: Σοφία Καραθανάση
Hair : Ξένια Μουτέν
Νομικός σύμβουλος: Δημήτρης Καλοχαιρέτης
Διεύθυνση παραγωγής: Κώστας Δελακούρας
Oργάνωση Παραγωγής: Νίκος Τσιαούσης
Παραγωγή: Ομάδα Πλάνη & Boiling Point

Ηθοποιοί
Κόμης Ντε Σαμπρινέ: Αλέξανδρος Βάρθης
Κόμισσα Ντε Σαμπρινέ: Ρένα Κυπριώτη
Λεονί: Παρασκεύη Δουρουκλάκη
Τουντού, σύζυγος Λεονί: Κλέαρχος Παπαγεωργίου
Κυρία Βιρτυέλ, μαία: Χρήστος Σταθούσης
Kλεμάνς, υπηρέτρια: Ανούς Μπογοσιάν
 
leoni2216
 
  • Η μετάφραση του έργου πραγματοποιήθηκε μετά από ανάθεση στο Γιάννη Θηβαίο το 2020 και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΟΤΑΝ.
 
Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και με την ευγενική υποστήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού και του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη με τους Spitfire στο noizy.gr

Lead Me On… My Way! (Ή αλλιώς… κάτι σαν πρόλογος)   Οι Spitfire μας συντροφεύουν εδώ και είκοσι επτά χρόνια περίπου και οι θύμησες είναι πολλές… παρά πολλές. Αν μάλιστα οι καντεμιές δεν ήταν περισσότερες, ίσως μάλιστα να μιλούσαμε τώρα για μία μπάντα φαινόμενο στον παγκόσμιο χάρτη του σκληρού Ροκ. Τι, εκπλήσσεστε; Καλά, δεν έχετε ακούσει το “First Attack”; Τότε, τι γκριμάτσες είναι αυτές; Τα πράγματα είναι πολύ απλά… Μιλάμε για ένα ντεμπούτο-φωτιά και για ένα σπουδαίο δίσκο (Die Fighting), που ήλθε να μας βρει το 2009… Είχα μιλήσει κι εγώ τότε με τον Ηλία, στα πλαίσια μιας συνέντευξης, και έλεγα από μέσα μου πως μπορεί να ξορκίστηκε η ρημαδοκατάρα, μπορεί να μην χρειαστεί να περιμένουμε πάλι είκοσι-τόσα χρόνια για καινούργια δουλειά… Δεν έχω ιδέα τι επιφυλάσσει το μέλλον στα παιδιά, κανείς δεν μπορεί να έχει φυσικά, πλην όμως ξέρω ότι αυτό το αεροπλάνο δεν θέλει να σταματήσει να πετάει!   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη συναντήθηκε με τους Spitfire και μας έφερε μια συνέντευξη...

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ -

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ Της Kimberly McCreight Εκδόσεις Πλατύπους    Η Κέιτ, μέσα στο πένθος της, δεν μπορεί να δεχτεί ότι η κόρη της θα μπορούσε να έχει αυτοκτονήσει. Σύντομα όμως ανακαλύπτει ότι δεν ήξερε την Αμέλια τόσο καλά όσο πίστευε. Ποιοι ήταν οι φίλοι της, ποια ήταν τα μυστικά που έκρυβε; Πόσα θα λέγατε στη μητέρα σας;    Κι έτσι ξεκινάει μια αναζήτηση που την οδηγεί βαθιά στον προσωπικό κόσμο της Αμέλια – και μέσα στο μυαλό ενός προβληματισμένου νεαρού κοριτσιού. Και μετά η Κέιτ λαμβάνει ένα ανώνυμο μήνυμα. Η Αμέλια δεν πήδηξε!    Είναι κάποιος που παίζει μαζί της ή μήπως η Κέιτ είχε από την αρχή δίκιο; Για να μάθει την αλήθεια για την κόρη της, η Κέιτ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.    Μέσα στον πόνο της, το μήνυμα που λαμβάνει τη διαταράσσει και έχοντας και η ίδια την αντίληψη ότι δεν μπορεί η κόρη της να έχει αυτοκτονήσει, ...

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Το σπίτι των Σταρκ

   Ένα θρίλερ εξελίσσεται στο θέατρο Αλκμήνη και για να έχει και το ανάλογο mood ξεκινά μετά τα μεσάνυκτα! Spooky; Μα αυτό είναι και το ζητούμενο.    Μπαίνοντας στο χώρο, η ατμόσφαιρα λόγω του καπνού σας βάζει, θέλετε δεν θέλετε, στο κλίμα. Σκοτάδια, απέναντί σας στη σκηνή το εσωτερικό ενός παλιού σπιτιού τη δεκαετία του ’70 και μέσα μια σκηνοθέτης, μια ηθοποιός, ένα μέντιουμ, μια θεούσα γνωστή του μακαρίτη αιδεσιμότατου, μια σκηνογράφος και μια έφηβη που βρήκαν στην ερημιά...    Διαβάστε περισσότερα στο  noizy.gr