Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

LiVE! Iron Maiden, Airbourne, Lord Of The Lost @ OAKA

 


  Η πολυαναμενόμενη συναυλία της χρονιάς στέφθηκε με επιτυχία, όσον αφορά την απόδοση των τριών υπέροχων μπαντών, την τρέλα του κόσμου και την προσέλευση (σαράντα πέντε χιλιάδες λαού). Δεν υπήρξε επιτυχία όμως από πλευρά διοργάνωσης. Μπαίνοντας στο χώρο του standing B, παρατήρησα μετά λύπης μου τα γνωστά κάγκελα, που χωρίζουν το standing A από το standing B. Στο μεγαλύτερο μήκος, κατά μήκος πάντα, υπήρχαν τα ταμεία και τα stand με τις μπύρες. Πρώτο φάουλ. Οι άνθρωποι που πήγαν να παρακολουθήσουν τη συναυλία στο standing B, για ποιον λόγο έπρεπε να βλέπουν τα κτίσματα αυτά και όχι τη σκηνή; Προσπαθώ να σκεφτώ θετικά και λέω εντάξει, έτσι και αλλιώς η σκηνή είναι πάρα πολύ μακριά, σαν μυρμήγκια θα τους βλέπουμε, ευτυχώς όμως που υπάρχουν τα video wall αριστερά και δεξιά. Θα πάρουμε οπτική επαφή από αυτά. Μάταια περίμενα να ανοίξουν τα videowall στους Lord Of The Lost και τους Airbourne. Σημειωτέον ότι ήμουν εκεί από τις πέντε το απόγευμα για να απολαύσω όλη αυτή την πολυδιαφημισμένη συναυλία. Μόνο ήχο είχαμε. Πολύ καλός, άριστος, αλλά μόνο ήχος. Δεν είδαμε τίποτα, δεν αντιληφθήκαμε τη ζωντάνια αυτών των δυο πολύ δυνατών συγκροτημάτων, που είχαν έρθει και για πρώτη φορά στη χώρα μας.

   Μάθαμε ότι έδωσαν απίστευτες σκηνικές παρουσίες, από φίλους που κάθονταν στο standing A. Το πιστεύω και μπράβο τους, αλλά στους υπολοίπους γιατί μας απαγορεύτηκε να το βιώσουμε; Είναι λογικό όταν πας σε ένα φεστιβάλ – συναυλία, λόγω του μεγάλου χώρου, να μην έχεις οπτική επαφή με τη σκηνή. Για αυτό υπάρχουν οι οθόνες, για να μπορείς να δεις και να ακούς. Αλλιώς γιατί να μην κάτσεις σπίτι σου και να βάλεις στο YouTube την τελευταία συναυλία της όποιας μπάντας, να ανοίξεις το ψυγείο σου και να βγάλεις μπύρες και να το ευχαριστηθείς; Πας σε μια συναυλία για να πάρεις όλο το feeling και το ακουστικό και το οπτικό. Αυτό δεν μας το επέτρεψε η διοργάνωση. Οπτική επαφή είχαμε μόνο με τους αγαπημένους Maiden, που για άλλη μια φορά μας κατέπληξαν. Είχαν στήσει ένα εκρηκτικό show από όλες τις πλευρές. Δεν στέκομαι στις γκρίνιες για το setlist, το τι θα ακούσουμε το ξέραμε μήνες πριν. Αυτά τα τραγούδια ήθελαν να παίξουν και αυτά έπαιξαν. Γούστο τους και καπέλο τους. Όσοι ήθελαν να ακούσουν άλλα τραγούδια… Καλά… Προτείνω σε αυτούς που ήθελαν να ακούσουν «άλλα τραγούδια», να τους κλείσουν πριβέ και να τους στείλουν και το δικό τους setlist.

   Πάμε παρακάτω τώρα, στις φωτοβολίδες και στον χαμό που έγινε. Δεύτερο φάουλ της διοργάνωσης. Για να μπήκαν αυτά μέσα, κάποιος τα άφησε. Εμένα με έψαξαν την ώρα που μπήκα. Μετά; Λόγω μεγάλης προσέλευσης δεν έκαναν έλεγχο; Δεν ξέρω, αλλά μάλλον κάτι τέτοιο θα συνέβη.

   Σας χάλασε που μίλησε έτσι ο Bruce; Αλήθεια τώρα; Περάστηκε κάτι παράνομο και επικίνδυνο για όλους στον χώρο και αντί να ρίξετε καμιά φάπα όσοι ήσασταν δίπλα σε αυτά τα ανεγκέφαλα, τα υποστηρίζετε; Παντού υπήρχαν οικογένειες με παιδάκια, που είχαν έρθει να δουν τη συναυλία. Αυτούς ποιος τους σεβάστηκε; Τη μπάντα, που πολύ λογικά δεν θέλει κάτι τέτοιο, γιατί δεν τη σέβεστε; Άλλωστε είχαν ετοιμάσει ένα σκασμό πράγματα για μας. Τι παραπάνω θα έκαναν οι φωτοβολίδες σας; Εδώ κάνετε τσαμπουκάδες μπροστά από ένα φανάρι, αν κάποιος αργήσει να ξεκινήσει μόλις ανάψει πράσινο. Εκεί βρήκατε να το παίξετε μπλαζέ; Τώρα σας χάλασε το image που είχατε πλάσει για τους Maiden, με τις δηλώσεις ενός ανθρώπου που φυσικά και είχε κάθε δικαίωμα να τις κάνει, από τη στιγμή που δεν σέβεστε αυτόν αλλά και τους υπόλοιπους γύρω σας.

   Όλα ξεκινούν από την παιδεία και την ατομική ελευθερία, να ξέρετε και δυστυχώς στη χώρα μας αυτά λείπουν. Μάθετε να σέβεστε τους γύρω σας. Η ελευθερία σας σταματά εκεί που ξεκινά η ελευθερία του άλλου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη με τους Spitfire στο noizy.gr

Lead Me On… My Way! (Ή αλλιώς… κάτι σαν πρόλογος)   Οι Spitfire μας συντροφεύουν εδώ και είκοσι επτά χρόνια περίπου και οι θύμησες είναι πολλές… παρά πολλές. Αν μάλιστα οι καντεμιές δεν ήταν περισσότερες, ίσως μάλιστα να μιλούσαμε τώρα για μία μπάντα φαινόμενο στον παγκόσμιο χάρτη του σκληρού Ροκ. Τι, εκπλήσσεστε; Καλά, δεν έχετε ακούσει το “First Attack”; Τότε, τι γκριμάτσες είναι αυτές; Τα πράγματα είναι πολύ απλά… Μιλάμε για ένα ντεμπούτο-φωτιά και για ένα σπουδαίο δίσκο (Die Fighting), που ήλθε να μας βρει το 2009… Είχα μιλήσει κι εγώ τότε με τον Ηλία, στα πλαίσια μιας συνέντευξης, και έλεγα από μέσα μου πως μπορεί να ξορκίστηκε η ρημαδοκατάρα, μπορεί να μην χρειαστεί να περιμένουμε πάλι είκοσι-τόσα χρόνια για καινούργια δουλειά… Δεν έχω ιδέα τι επιφυλάσσει το μέλλον στα παιδιά, κανείς δεν μπορεί να έχει φυσικά, πλην όμως ξέρω ότι αυτό το αεροπλάνο δεν θέλει να σταματήσει να πετάει!   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη συναντήθηκε με τους Spitfire και μας έφερε μια συνέντευξη...

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ -

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ Της Kimberly McCreight Εκδόσεις Πλατύπους    Η Κέιτ, μέσα στο πένθος της, δεν μπορεί να δεχτεί ότι η κόρη της θα μπορούσε να έχει αυτοκτονήσει. Σύντομα όμως ανακαλύπτει ότι δεν ήξερε την Αμέλια τόσο καλά όσο πίστευε. Ποιοι ήταν οι φίλοι της, ποια ήταν τα μυστικά που έκρυβε; Πόσα θα λέγατε στη μητέρα σας;    Κι έτσι ξεκινάει μια αναζήτηση που την οδηγεί βαθιά στον προσωπικό κόσμο της Αμέλια – και μέσα στο μυαλό ενός προβληματισμένου νεαρού κοριτσιού. Και μετά η Κέιτ λαμβάνει ένα ανώνυμο μήνυμα. Η Αμέλια δεν πήδηξε!    Είναι κάποιος που παίζει μαζί της ή μήπως η Κέιτ είχε από την αρχή δίκιο; Για να μάθει την αλήθεια για την κόρη της, η Κέιτ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.    Μέσα στον πόνο της, το μήνυμα που λαμβάνει τη διαταράσσει και έχοντας και η ίδια την αντίληψη ότι δεν μπορεί η κόρη της να έχει αυτοκτονήσει, ...

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Το σπίτι των Σταρκ

   Ένα θρίλερ εξελίσσεται στο θέατρο Αλκμήνη και για να έχει και το ανάλογο mood ξεκινά μετά τα μεσάνυκτα! Spooky; Μα αυτό είναι και το ζητούμενο.    Μπαίνοντας στο χώρο, η ατμόσφαιρα λόγω του καπνού σας βάζει, θέλετε δεν θέλετε, στο κλίμα. Σκοτάδια, απέναντί σας στη σκηνή το εσωτερικό ενός παλιού σπιτιού τη δεκαετία του ’70 και μέσα μια σκηνοθέτης, μια ηθοποιός, ένα μέντιουμ, μια θεούσα γνωστή του μακαρίτη αιδεσιμότατου, μια σκηνογράφος και μια έφηβη που βρήκαν στην ερημιά...    Διαβάστε περισσότερα στο  noizy.gr