Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Batman 2022

 


Μια ακόμα ταινία με τον αγαπημένο σούπερ ήρωα Batman στη μεγάλη οθόνη. Αυτή τη φορά το ρόλο τον έχει ο Robert Pattinson. Η σκηνοθεσία είναι του  Matt Reeves που έβαλε και δάχτυλο στο σενάριο παρέα με τον νοβελίστα Peter Craig, συγγραφέα των «The Hunger Games: Mockingjay», «Bad Boys for Life», «Blood Father», «12 Strong», «The Batman» και «Top Gun: Maverick and The Town». Καλό το team δεν λέω και το casting αλλά η ταινία βγήκε αρκετά μελαγχολική και στωική. Ναι, εντάξει, ο Bruce Wayne είναι σε μια περίεργη φάση. Πιστεύει ότι το Gotham δεν σώζεται με τίποτα. Δεν μπορεί να είναι σε δεκαπέντε σημεία ταυτόχρονα και μάλλον όλο αυτό το κυνηγητό χωρίς ουσία τον έχει μαυρίσει. Από την άλλη άμα χάνουν τη πίστη τους ρε παιδιά οι σούπερ ήρωες κλάφτε τα που λένε.

Η ιστορία βασίζεται στον Riddler(Paul Dano) που ξεκινά με πολιτικούς φόνους θέλοντας να «καθαρίσει» την κοινωνία του Gotham από τα αποβράσματα. Ναι καλά ακούσατε, οι πολιτικοί είναι υπεύθυνοι για σχεδόν όλα τα δεινά αφού για να γεμίσουν τις τσέπες τους καταστρατηγούν τα πάντα και τους πάντες προς όφελος τους. Δεν ενδιαφέρονται για το κοινό καλό, για τον πολίτη και ο Riddler «αναλαμβάνει» να «καθαρίσει» το τοπίο. Σε κάθε δολοφονία αφήνει και μια κάρτα για τον Batman. Ένας γρίφος που δίνει στοιχεία για την επόμενη δολοφονία και το γιατί ο Riddler έχει επιλέξει το θύμα.

Η ταινία έχει αργή δράση, πολλά κενά που καλύπτονται από μουσική. Τόση μουσική που σε ζαλίζει, δεν βοηθάει το αποτέλεσμα. Η κατεύθυνση είναι πιο μελοδραματική. Να μπει ο θεατής στον άνθρωπο Bruce και όχι στον ήρωα αλλά κάνει συνεχώς κοιλιά με αποτέλεσμα να κουράζει το θεατή. Η διάρκεια της ταινίας είναι μεγάλη. Με μιάμιση αντί τρεις ώρες ίσως να είχε καλύτερη αποδοχή από το κοινό. Just a thought

Ο Robert Pattinson έχει αυτό το σκοτεινό βλέμμα που χρειαζόταν ο σκηνοθέτης αλλά δεν τον ένοιωσα ως Batman καθόλου. Περισσότερο μου έφερνε προς ένα θλιμμένο νέο που τραβούσε ένα δρόμο χωρίς γυρισμό. Ο Pattinson είχε πει για τον χαρακτήρα του: "Ο Μπρους έχει εμμονή να είναι ο Μπάτμαν. Δεν έχει ξεπεράσει το 10χρονο αγόρι που, στο μυαλό του, άφησε τους γονείς του να πεθάνουν. Για αυτόν, το να είναι ο Μπάτμαν είναι σαν ένα περίεργο είδος θεραπείας. Νομίζει ότι αυτός είναι ο τρόπος που μπορεί να σώσει τον εαυτό του, ζώντας ως Μπάτμαν, χωρίς συναισθηματικές αποσκευές. Έχω πάντα την εντύπωση ότι θέλει να συνεχίσει να αναδημιουργεί τη νύχτα που πέθαναν οι γονείς του. Στο μυαλό του, κάθε άτομο που πολεμάει είναι το άτομο που σκότωσε τους γονείς του». Μέρος αυτού που είπε όντως φάνηκε στη ταινία αλλά δεν είχε δύναμη και προοπτικές με τον τρόπο που το χειρίστηκαν.

Η Zoe Kravitz ως Selina Kyle, Catwoman wannabe. Παιδιά, με μερικές γάτες δεν γίνεται δουλειά. Η κοπέλα έπαιξε μια χαρά, ο ρόλος όμως ήταν απλά αδιάφορος. Μήτε ο Colin Farrell στο ρόλο του Penguin κατάφερε να «σηκώσει» τη ταινία. Ο μόνος σωστά τοποθετημένος χαρακτήρας ήταν ο  Lt. James Gordon όπου ο Jeffrey Wright πραγματικά άστραψε.

Είναι λυπηρό να έχεις τόσο καλούς ηθοποιούς και να μην το εκμεταλλεύεσαι. Η ευθύνη αφορά τη σκηνοθεσία. Οι ηθοποιοί εκτελούσαν εντολές, δεν τους καταλογίζω τίποτα. Πάλεψαν αλλά δεν κατάφεραν μας κερδίσουν. Δεν ξέρω ποιο ήταν το budget αλλά σίγουρα θα μπορούσαν να κάνουν χίλιες φορές καλύτερη δουλειά.  


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη με τους Spitfire στο noizy.gr

Lead Me On… My Way! (Ή αλλιώς… κάτι σαν πρόλογος)   Οι Spitfire μας συντροφεύουν εδώ και είκοσι επτά χρόνια περίπου και οι θύμησες είναι πολλές… παρά πολλές. Αν μάλιστα οι καντεμιές δεν ήταν περισσότερες, ίσως μάλιστα να μιλούσαμε τώρα για μία μπάντα φαινόμενο στον παγκόσμιο χάρτη του σκληρού Ροκ. Τι, εκπλήσσεστε; Καλά, δεν έχετε ακούσει το “First Attack”; Τότε, τι γκριμάτσες είναι αυτές; Τα πράγματα είναι πολύ απλά… Μιλάμε για ένα ντεμπούτο-φωτιά και για ένα σπουδαίο δίσκο (Die Fighting), που ήλθε να μας βρει το 2009… Είχα μιλήσει κι εγώ τότε με τον Ηλία, στα πλαίσια μιας συνέντευξης, και έλεγα από μέσα μου πως μπορεί να ξορκίστηκε η ρημαδοκατάρα, μπορεί να μην χρειαστεί να περιμένουμε πάλι είκοσι-τόσα χρόνια για καινούργια δουλειά… Δεν έχω ιδέα τι επιφυλάσσει το μέλλον στα παιδιά, κανείς δεν μπορεί να έχει φυσικά, πλην όμως ξέρω ότι αυτό το αεροπλάνο δεν θέλει να σταματήσει να πετάει!   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη συναντήθηκε με τους Spitfire και μας έφερε μια συνέντευξη...

Lost In Grey - "Under The Surface" review

 Lost In Grey Album: Under The Surface Είδος: symphonic metal Εταιρεία: Reaper Entertainment Tracklist: 1. I 2. Disobedience 3. Waves 4. Shine 5. Varjo 6. Souffrir 7. Stardust - I. The Race 8. Stardust - II. Sand Castles 9. Stardust - III. The Abyss     Από το 2017 αυτή η απίστευτη μπάντα μπήκε στη ζωή μου. Με το “ The Grey Realms ”   πήρα μια δόση από το μαγικό τους κόσμο και η αλήθεια είναι ότι είναι εθιστικός. Στο δεύτερο άλμπουμ ήμουν ήδη μια πιστή φαν και με το τρίτο ανέβηκαν πολλά σκαλοπάτια στην εκτίμησή μου. Το νέο τους άλμπουμ “Under The Surface” είναι μια θεατρική «όαση». Είναι μια δουλειά έτοιμη να ανέβει στις μεγαλύτερες θεατρικές σκηνές του πλανήτη. Στιβαρή μουσική, αέρινα φωνητικά συνδυασμένα με μια ονειρικά παραμυθένια αίσθηση.   Το άλμπουμ ξεκινά με το ορχηστρικό “ I ” που σου ανοίγει τις πύλες του παραμυθιού διάπλατα ενώ με το “Disobedience” αρχίζουν οι εικόνες να παίρνουν υπόσταση και να πλάθουν ένα υπέροχα αλληγορι...

ORDEN OGAN - "Final Days" review

  ORDEN OGAN Album: Final Days Format: CD Κυκλοφόρησε:2021 Είδος: Heavy Metal Εταιρεία: AFM Track list: 1. Heart of the Android 2. In the Dawn of the AI 3. Inferno 4. Let the Fire Rain 5. Interstellar (Feat. Gus G.) 6. Alone in the Dark (Feat. Ylva Eriksson ) 7. Black Hole 8. Absolution for Our Final Days 9. Hollow 10. It Is Over Ξέρω… θα μου θυμώσετε πολύ, αλλά η δική μου ανακάλυψη, όσον αφορά τους Orden Ogan, έγινε το… 2015 με το άλμπουμ “Ravenhead” και με εκείνο το απόλυτα τέλειο τραγούδι - για το “F.E.V.E.R” λέω. Ξέρω, θα με λιντσάρετε, αλλά να περιμένετε να τελειώσει η καρα – ντίνα, διότι οι μαζώξεις απαγορεύονται ρητά. Ελπίζω μέχρι τότε να το έχετε ξεχάσει και να σας αγχώνει τι θα γίνει στο χιλιοστό έβδομο επεισόδιο του Σερβάιβορ. Τους ξεψάχνισα μετά, είναι η αλήθεια και πλέον παρακολουθώ κάθε άλμπουμ που κυκλοφορούν.    Το άλμπουμ ονομάζεται “Final Days”… κάπως έτσι τις νοιώθουμε και εμείς αυτές τις στιγμές. Ένα χρόνο δέσμιοι ενός ...