Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γυάλινος Κόσμος




Γυάλινος Κόσμος του Tennesse Williams 
για δεύτερη συνεχή χρονιά στο
Θέατρο Δημήτρης Χόρν (Αμερικής 10, Κολωνάκι)

   gyalinoskosmosathens2Ο Γυάλινος Κόσμος, ένα αυτοβιογραφικό έργο για πολλούς, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 1944 στο Θέατρο Σιβίκ του Σικάγου και την επόμενη χρονιά το 1945 το Μάρτιο, στο Θέατρο Playhouse στη Νέα Υόρκη, όπου κέρδισε το  New York Drama Critics Circle Award.

Τα πρόσωπα του έργου:
   Αμάντα, αριστοκράτισσα του Νότου στα νιάτα της, αναμασά το ένδοξο  παρελθόν αποφεύγοντας να αντιμετωπίσει το παρόν. Καταπιεστική κ υπερβολική  διώχνει με την συμπεριφορά της τον σύζυγο και απομένει με τα δυο της παιδιά, Τομ και Λώρα.

   Ο Τομ, επιβαρυμένος με τα έξοδα του σπιτιού, απογοητευμένος από την ζωή του και το μέλλον του ψάχνει τρόπους διαφυγής  στο σινεμά και την ποίηση και το αλκοόλ. Το έργο που παρακολουθούμε, είναι αναμνήσεις του Τομ, χρόνια  μετά, όταν έχει καταφέρει να φύγει κ αυτός από το σπίτι αφήνοντας μόνες την μητέρα του και την αδελφή του Λώρα.

   Η Λώρα, ένα εύθραυστο κορίτσι με αναπηρία στο πόδι, ντροπαλή και καταπιεσμένη από την μητέρα καταφεύγει στη συλλογή της, το γυάλινο θηριοτροφείο και τους παλιούς δίσκους του πατέρα της.

   Μετά από μια φλύαρη και καταπιεστική συζήτηση με τη μητέρα του για το μέλλον της Λωρα, ο Τομ αναγκάζεται να φέρει τον φίλο του Τζιμ στο σπίτι πιστεύοντας ότι είναι ελεύθερος για να γνωρίσει την αδερφή του. Τα πάντα γκρεμίζονται και μαθαίνοντας ότι ο Τζιμ σύντομα παντρεύεται οικογένεια επιστρέφει στη σκληρή πραγματικότητα.

   Το σκηνικό, παλιές καρέκλες, άβαφοι τοίχοι, ένα ψυγείο και βιντεοπροβολές, που έχουν άμεση σχέση με τις αναμνήσεις του Τομ, κάνουν την παράσταση μια μοναδική εμπειρία. Σου δίνουν την αίσθηση της ψυχρής πραγματικότητας.

   Όλη σου η προσοχή είναι στραμμένη πάνω στους χαρακτήρες και βιώνεις τη θλίψη, τη χαρά, την απογοήτευσή τους.

   Κρύβεσαι κι εσύ μέσα στο ψυγείο, βιώνοντας την απελπισία, την κατάθλιψη και την αποφυγή της σκληρής πραγματικότητας όπως η μικρή Λώρας.

   Οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν συναρπαστικές. Υπέροχα εναρμονισμένες με τον ψυχισμό και τα βιώματα του συγγραφέα. Η αποκάλυψη της βραδιάς ήταν η Αμαλία Νίνου, η ερμηνεία της ήταν καθηλωτική.

   Η μουσική σε έκανε να ανατριχιάζεις γλυκά.

    Από τις ωραιότερες παραστάσεις φέτος. Έχει να δώσει πολλά στον θεατή. Μην την χάσετε.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Ηθοποιοί: 
Ν.Τσαλίκη, στο ρόλο της Αμάντας     
Αντ.Αλμπάνης, στο ρόλο του Τόμ
Αμ.Νίνου, στο ρόλο της Λώρας
Κ.Γαβαλας, στο ρόλο του Τζίμ
Σκηνικά-Κοστούμια: Γ.Πάτσας
Μουσική: Στ.Γασπαράτος
Βίντεο: Μ.Κλουκίνας
Φωτισμός: Λ.Παυλόπουλος
Σκηνοθεσία: Κ.Ευαγγελάτου
gyalinoskosmosathens
wrote mary zarakoviti

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη με τους Spitfire στο noizy.gr

Lead Me On… My Way! (Ή αλλιώς… κάτι σαν πρόλογος)   Οι Spitfire μας συντροφεύουν εδώ και είκοσι επτά χρόνια περίπου και οι θύμησες είναι πολλές… παρά πολλές. Αν μάλιστα οι καντεμιές δεν ήταν περισσότερες, ίσως μάλιστα να μιλούσαμε τώρα για μία μπάντα φαινόμενο στον παγκόσμιο χάρτη του σκληρού Ροκ. Τι, εκπλήσσεστε; Καλά, δεν έχετε ακούσει το “First Attack”; Τότε, τι γκριμάτσες είναι αυτές; Τα πράγματα είναι πολύ απλά… Μιλάμε για ένα ντεμπούτο-φωτιά και για ένα σπουδαίο δίσκο (Die Fighting), που ήλθε να μας βρει το 2009… Είχα μιλήσει κι εγώ τότε με τον Ηλία, στα πλαίσια μιας συνέντευξης, και έλεγα από μέσα μου πως μπορεί να ξορκίστηκε η ρημαδοκατάρα, μπορεί να μην χρειαστεί να περιμένουμε πάλι είκοσι-τόσα χρόνια για καινούργια δουλειά… Δεν έχω ιδέα τι επιφυλάσσει το μέλλον στα παιδιά, κανείς δεν μπορεί να έχει φυσικά, πλην όμως ξέρω ότι αυτό το αεροπλάνο δεν θέλει να σταματήσει να πετάει!   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη συναντήθηκε με τους Spitfire και μας έφερε μια συνέντευξη...

Lost In Grey - "Under The Surface" review

 Lost In Grey Album: Under The Surface Είδος: symphonic metal Εταιρεία: Reaper Entertainment Tracklist: 1. I 2. Disobedience 3. Waves 4. Shine 5. Varjo 6. Souffrir 7. Stardust - I. The Race 8. Stardust - II. Sand Castles 9. Stardust - III. The Abyss     Από το 2017 αυτή η απίστευτη μπάντα μπήκε στη ζωή μου. Με το “ The Grey Realms ”   πήρα μια δόση από το μαγικό τους κόσμο και η αλήθεια είναι ότι είναι εθιστικός. Στο δεύτερο άλμπουμ ήμουν ήδη μια πιστή φαν και με το τρίτο ανέβηκαν πολλά σκαλοπάτια στην εκτίμησή μου. Το νέο τους άλμπουμ “Under The Surface” είναι μια θεατρική «όαση». Είναι μια δουλειά έτοιμη να ανέβει στις μεγαλύτερες θεατρικές σκηνές του πλανήτη. Στιβαρή μουσική, αέρινα φωνητικά συνδυασμένα με μια ονειρικά παραμυθένια αίσθηση.   Το άλμπουμ ξεκινά με το ορχηστρικό “ I ” που σου ανοίγει τις πύλες του παραμυθιού διάπλατα ενώ με το “Disobedience” αρχίζουν οι εικόνες να παίρνουν υπόσταση και να πλάθουν ένα υπέροχα αλληγορι...

Stryper - Michael Sweet - Η συνέντευξη

  Οι Stryper αποτελούν σταθερή αξία στο χώρο της μουσικής. Για τα τριακοστά έβδομα γενέθλιά τους κυκλοφόρησαν  το άλμπουμ “Even The Devil Believes” και είναι το καλύτερο άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει  τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Ήθελα διακαώς μια συνέντευξη με το Michael Sweet που θαυμάζω πολλά χρόνια τώρα και ευχαριστώ τη Frontiers αλλά και το Λάμπρο Κόκκινο, που μου έδωσαν τη δυνατότητα.     Michael, ελπίζω να είσαι υγιής και ασφαλής. Πώς είναι τα πράγματα εκεί; Η πανδημία έχει αλλάξει τα πάντα όχι μόνο για εμάς, αλλά και για όλο το κόσμο. Όλα είναι στον αέρα, ειδικά στη μουσική βιομηχανία. Οι περιοδείες σταμάτησαν. Προσπαθούμε να είμαστε δημιουργικοί. Να βρούμε τρόπους να επιβιώσουμε από όλο αυτό. Είναι ο δέκατος τρίτος δίσκος για τη μπάντα. Ποιες είναι οι εντυπώσεις των οπαδών; Η ανταπόκριση είναι πολύ καλή. Άγγιξε τον κόσμο με ένα μοναδικό τρόπο. Τα charts και οι πωλήσεις δείχνουν ότι αυτό το άλμπουμ είναι το καλύτερό μας τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. ...