Μην Πας Ποτέ Στην Καζαμπλάνκα

"Ποτέ Μην Πας Στην Καζαμπλάνκα"
Χιου Λόρι
Εκδόσεις Opera

 

   Ας πούμε ότι πρέπει να σπάσεις το χέρι κάποιου.

 

   Αριστερό, δεξί, το ίδιο κάνει. Το ζήτημα είναι ότι πρέπει να του το σπάσεις. Γιατί αν δεν του το σπάσεις ...

 

   Καλά, ούτε αυτό παίζει κανένα ρόλο. Ας πούμε μόνο ότι θα σου συμβούν χειρότερα πράγματα.

 

   Το ερώτημά μου τώρα έχει ως εξής : θα το κάνεις σβέλτα - κραχ, ως συγνώμη, δεν το'θελα, κάτσε μια στιγμή να σε βοηθήσω, να σου περάσω έναν πρόχειρο νάρθηκα - ή θα την τραβήξεις τη δουλειά σε μάκρος, 8 λεπτά γεμάτα, αυξάνοντας λίγο λίγο την πίεση με κινήσεις ανεπαίσθητες, ώσπου να γίνει ο πόνος κάτι κόκκινο και πράσινο και καυτό και υγρό, και τελικά κάτι που θα ουρλιάζει ανυπόφορα;

 

   Οκ, ναι. Φυσικα. Το σωστό, το μοναδικό σωστό, είναι να ξεμπερδεύεις μια ώρα αρχύτερα. Σπας το χέρι, τον μπουκώνεις ένα ποτηράκι, φέρεσαι σαν τίμιος και νομοταγής πολίτης. Άλλη απάντηση δεν υπάρχει. Εκτός. Εκτός, εκτός, εκτός ...

 

   Έτσι ξεκινάει το βιβλίο του ο καλός μας Xιου Λόρι.

   Καταιγιστική δράση, σαρκαστικό χιούμορ, σε καθηλώνει από τις πρώτες γραμμές κ πιάνεις τον εαυτό σου να ξεκαρδίζεται ταυτόχρονα από τα γέλια ενώ περιμένεις με αγωνία για το τι θα συμβεί παρακάτω ...

   Ένα βιβλιο που δεν μπορεις να το αφησεις από τα χερια σου ...

   Η ιστορία;; Ότι κανείς θα περίμενε από τον κύριο Χάουζ αν σκεφτόταν ποτέ πως αυτός ο εξαίρετος Βρετανός ηθοποιός/ροκάς, κολλημένος με τις μοτοσυκλέτες θα έγραφε ...

 

   Με βρετανικό χιούμορ περιγράφει ένα παλιό καραβανά, που πλέον φυτοζωεί στο Λονδίνο, πίνει και κάνει βόλτες με την μοτοσυκλέτα του (Τόμας Λανγκ). Για να βγάλει τα προς το ζην, αναλαμβάνει αποστολές άλλοτε ως μισθοφόρος και άλλοτε ως σωματοφύλακας.

   Σε μια τέτοια αποστολή, επικαλείται να σκοτώσει τον εκατομμυριούχο Γουλφ ... πέφτει επάνω όμως στην κόρη του, την ερωτεύεται τρελά, αρνείται την αποστολή  και προσπαθεί να προειδοποιήσει τον Γουλφ για την ζωή του.

   Μέσα από συνωμοσίες και δολοφονιες προσπαθεί να προστατέψει το παρά λίγο θύμα του.

 

   Ένα πολύ καλογραμμενο βιβλίο με ένταση σε διαλόγους και χαρακτήρες, που σου παίρνει την ανάσα!!!

Μαίρη Ζαρακοβίτη