Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συνέντευξη με τους Iced Earth (Stu Block)

 Φέτος είχε ιδιαίτερη σημασία για μένα η συναυλία των Iced Earth, καθώς παραμέρισα το τρακ μου και έκανα συνέντευξη με το Stu Block. Δεν τολμούσα άλλες φορές. Γιατί; Οι Iced Earth είναι για μένα από τις μπάντες που αγαπώ και σέβομαι. Ινδάλματα που φοβάσαι να ακουμπήσεις. Παίζουν μουσική με την ψυχάρα τους, λατρεύεις να τους βλέπεις στη σκηνή. Κάθε συναυλία είναι και μια νέα μοναδική εμπειρία. Με αναμενόμενο άγχος αλλά και δέος μπήκαμε με την Εβελίνα το απόγευμα στα παρασκήνια του Fuzz. Ο Stu μας υποδέχθηκε με χαμόγελο και η κουβέντα μας ξεκίνησε. Πολλές ευχαριστίες στη Birgit Luhmeyer της Century Media, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή εδώ η συνέντευξη.



Κυκλοφορήσατε το τελευταίο σας άλμπουμ με τίτλο ‘Incorruptible’ (σ.σ. άφθαρτος). Γιατί αυτό; Τι σημαίνει για σας;
Υπάρχουμε σαν μπάντα εδώ και τριάντα χρόνια. Δεν πρόκειται να αλλάξουμε στυλ μουσικής. Δεν πρόκειται να φθαρούμε. Στην αρχή είχαμε διαλέξει να πούμε το άλμπουμ “The Judas Goat”, αλλά με βάση την ιστορία που έχουν οι Iced Earth στο χώρο, τον ήχο, την αδελφότητα, το πνεύμα, πάντα θα είναι άφθαρτοι.

Διαβάστε περισσότερα στο www.noizy.gr 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη με τους Spitfire στο noizy.gr

Lead Me On… My Way! (Ή αλλιώς… κάτι σαν πρόλογος)   Οι Spitfire μας συντροφεύουν εδώ και είκοσι επτά χρόνια περίπου και οι θύμησες είναι πολλές… παρά πολλές. Αν μάλιστα οι καντεμιές δεν ήταν περισσότερες, ίσως μάλιστα να μιλούσαμε τώρα για μία μπάντα φαινόμενο στον παγκόσμιο χάρτη του σκληρού Ροκ. Τι, εκπλήσσεστε; Καλά, δεν έχετε ακούσει το “First Attack”; Τότε, τι γκριμάτσες είναι αυτές; Τα πράγματα είναι πολύ απλά… Μιλάμε για ένα ντεμπούτο-φωτιά και για ένα σπουδαίο δίσκο (Die Fighting), που ήλθε να μας βρει το 2009… Είχα μιλήσει κι εγώ τότε με τον Ηλία, στα πλαίσια μιας συνέντευξης, και έλεγα από μέσα μου πως μπορεί να ξορκίστηκε η ρημαδοκατάρα, μπορεί να μην χρειαστεί να περιμένουμε πάλι είκοσι-τόσα χρόνια για καινούργια δουλειά… Δεν έχω ιδέα τι επιφυλάσσει το μέλλον στα παιδιά, κανείς δεν μπορεί να έχει φυσικά, πλην όμως ξέρω ότι αυτό το αεροπλάνο δεν θέλει να σταματήσει να πετάει!   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη συναντήθηκε με τους Spitfire και μας έφερε μια συνέντευξη...

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ -

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ Της Kimberly McCreight Εκδόσεις Πλατύπους    Η Κέιτ, μέσα στο πένθος της, δεν μπορεί να δεχτεί ότι η κόρη της θα μπορούσε να έχει αυτοκτονήσει. Σύντομα όμως ανακαλύπτει ότι δεν ήξερε την Αμέλια τόσο καλά όσο πίστευε. Ποιοι ήταν οι φίλοι της, ποια ήταν τα μυστικά που έκρυβε; Πόσα θα λέγατε στη μητέρα σας;    Κι έτσι ξεκινάει μια αναζήτηση που την οδηγεί βαθιά στον προσωπικό κόσμο της Αμέλια – και μέσα στο μυαλό ενός προβληματισμένου νεαρού κοριτσιού. Και μετά η Κέιτ λαμβάνει ένα ανώνυμο μήνυμα. Η Αμέλια δεν πήδηξε!    Είναι κάποιος που παίζει μαζί της ή μήπως η Κέιτ είχε από την αρχή δίκιο; Για να μάθει την αλήθεια για την κόρη της, η Κέιτ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.    Μέσα στον πόνο της, το μήνυμα που λαμβάνει τη διαταράσσει και έχοντας και η ίδια την αντίληψη ότι δεν μπορεί η κόρη της να έχει αυτοκτονήσει, ...

Lost In Grey - "Under The Surface" review

 Lost In Grey Album: Under The Surface Είδος: symphonic metal Εταιρεία: Reaper Entertainment Tracklist: 1. I 2. Disobedience 3. Waves 4. Shine 5. Varjo 6. Souffrir 7. Stardust - I. The Race 8. Stardust - II. Sand Castles 9. Stardust - III. The Abyss     Από το 2017 αυτή η απίστευτη μπάντα μπήκε στη ζωή μου. Με το “ The Grey Realms ”   πήρα μια δόση από το μαγικό τους κόσμο και η αλήθεια είναι ότι είναι εθιστικός. Στο δεύτερο άλμπουμ ήμουν ήδη μια πιστή φαν και με το τρίτο ανέβηκαν πολλά σκαλοπάτια στην εκτίμησή μου. Το νέο τους άλμπουμ “Under The Surface” είναι μια θεατρική «όαση». Είναι μια δουλειά έτοιμη να ανέβει στις μεγαλύτερες θεατρικές σκηνές του πλανήτη. Στιβαρή μουσική, αέρινα φωνητικά συνδυασμένα με μια ονειρικά παραμυθένια αίσθηση.   Το άλμπουμ ξεκινά με το ορχηστρικό “ I ” που σου ανοίγει τις πύλες του παραμυθιού διάπλατα ενώ με το “Disobedience” αρχίζουν οι εικόνες να παίρνουν υπόσταση και να πλάθουν ένα υπέροχα αλληγορι...