Έχετε θέματα ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς; Θέλετε ψυχανάλυση; Group therapy; Όχι; Καλά, θα σας πιστέψω. Θέλετε να γελάσετε πάλι σαν παιδιά; Σας έχω λαβράκι! Τι; Ακόμα κάθεστε; Δεν κάνουμε δουλειά έτσι…
Η ώρα λίγο μετά τις εννέα, το θέατρο κατάμεστο και ένας τύπος με ράστα (ξανθός, νταβραντισμένος) περνάει ανάμεσα από τους θεατές και ανεβαίνει στη σκηνή. Εκεί αναμένει σε κάτι καρέκλες ένας κύριος με αλλοπρόσαλλο πολύχρωμο ντύσιμο, κοιτάζοντας το ταμπλετάκι του.
Συστήνονται. Ο ράσταman ονομάζεται Ομάρ Ταρίφ – Κώστας Σπυρόπουλος, Μπαοκτζής (πάψτε, έτσι προφέρεται), με μπλούζα να λέει «ΠΑΟΚ και ας μην… ποτέ». Σαλονικιός, κολλημένος, εκτός από τη μπάλα και με τους αριθμούς. Ο πολύχρωμος κύριος "Ζαν Λουί" Φώτης Μαυρίδης - Ζανό Ντάνιας (γαλλομαθής, με λεπτεπίλεπτο πνεύμα) αλλά… με ολόδικό του σύνδρομο να μπινελικώνει (ναι και αυτό έτσι προφέρεται) συνεχώς και αδιαλείπτως. Τι ζητούν αυτοί οι δύο εκεί; Μα το γιατρό! Έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους σε αυτόν για να τους λύσει τα προβλήματα. Το τικ του κυρίου Φώτη εξοργίζει προς στιγμήν (αρχίζει να μπινελικώνει και να γαβγίζει) το Βασίλη Ομάρ Ταρίφ (πόσα ονόματα πια έχετε, ισπανική σαπουνόπερα το κάναμε) και εκεί που λες θα πέσουν τα μπουκέτα βροχή (live μετάδοση μιλάμε, όχι αστεία), ο Ομάρ αντιλαμβάνεται ότι ο κυρ Φώτης απλά έχει αγχωθεί και του βγαίνει αυτή η πάθηση… Το "Jill de la Turret". Ηρεμεί ο Σαλονικιός (λατρεύει και Στράτο Διονυσίου) και ξεκινά η κουβέντα πιο ομαλά περιμένοντας το γιατρό.
Διαβάστε περισσότερα στο www.noizy.gr
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου