Γιατί επιλέξατε αυτό το έργο;
Η Bryony Lavery είναι μια σημαντική θεατρική συγγραφέας. Είναι επηρεασμένη από το Αρχαίο Δράμα. Υπήρχε μια Αμερικάνα ψυχίατρος, η Dorothy Lewis, η οποία αγωνίστηκε και έβγαλε το πρώτο της βιβλίο περίπου την ίδια περίοδο που έβγαλε και η Lavery το ‘Frozen’. Για τη Dorothy, καθότι Αμερικάνα, ήταν πολύ δύσκολο να μιλήσει στη χώρα της γι’ αυτό, υπήρχε η θανατική ποινή, ενώ στην Αγγλία όχι. Αποφάσισε λοιπόν να αγωνιστεί για αυτό που λέμε ‘προλαμβάνω και όχι τιμωρώ’. Αγωνίστηκε για μια θεραπευτική, προληπτική κοινωνία και όχι μια ‘τιμωρητική’ κοινωνία. Ο αγώνας της ήταν πολύ σημαντικός, καθώς παιζόντουσαν ζωές. Ένα λάθος σήμαινε θανατική ποινή. Το έργο που είδατε είναι μια μεταλαμπάδευση της βίας.
Ένας δολοφόνος σε πρώτη φάση εμφανίζεται ως τέρας. Σκοτώνει κορίτσια, τα κακοποιεί σεξουαλικά και όταν συλλαμβάνεται, αυτή η ψυχίατρος έρχεται και μας δείχνει σιγά σιγά της αιτίες. Στην παράσταση υπάρχουν σαφείς αναφορές στην ιατρική και τη χημεία για την έλλειψη της δυνατότητας διαχωρισμού του κακού από το καλό. Στο εξωτερικό γίνεται ένας φόνος με κακοποίηση το λεπτό. Εδώ δεν είναι έτσι τα πράγματα, αλλά το βλέπω να έρχεται καλπάζοντας. Βλέποντας σειρές σαν το ‘True Detective’ και ‘Criminal Minds’, παρατηρεί κανείς τι γίνεται εκεί. Όμως εδώ επειδή έχουμε κλειστές κοινωνίες και όλα μπαίνουν κάτω από το χαλί, έχουμε και ενδογαμία και αιμομιξία και παρενόχληση και κακοποίηση λεκτική και σεξουαλική. Βλέπετε πως σε τραγωδία όλοι λένε για το θύτη «Μα ήταν καλό παιδί… πώς έγινε αυτό»; Θυμάστε για παράδειγμα την υπόθεση Δουρή. Δεν είχε τι να εμπορευτεί και εμπορεύτηκε τα παιδάκια του. Και τα παιδάκια για να μπορούν να είναι εμπορεύσιμα έπρεπε να μάθουν τον έρωτα και τους τον έμαθε ο ίδιος. Εκεί πέθανε το μικρότερο και αποκαλύφθηκε όλο αυτό το αποτρόπαιο σχέδιο. Όταν άνοιξαν την ατζέντα του και είδαν τη ζήτηση σοκαρίστηκαν. Άρα κάποιοι ζητούν την παιδοφιλία, την κακοποίηση παιδιών. Βλέπετε τι γίνεται τα τελευταία χρόνια στο ίντερνετ. Τη μεγαλύτερη δουλειά και ευθύνη έχει το τμήμα ηλεκτρονικού εγκλήματος. Βλέπετε ότι σε χώρες της Ευρώπης γίνονται κόμματα παιδόφιλων. Έχουμε φτάσει σε ακρότητες τρομακτικές. Εμείς λέμε, για να μην πάθουμε στη ζωή, θα «πάθουμε» στη σκηνή και θα μας γίνει μάθημα. Πρέπει λοιπόν να φύγουμε από αυτή την παράσταση και να κοιτάξουμε την οικογένεια. Βλέπετε ότι ο φερόμενος δράστης στη Ρόδο είχε παραβατική συμπεριφορά και του άλλαζαν απλά σχολείο; Κάνεις δεν κοίταξε να δει τι συμβαίνει με αυτό το παιδί. Μέχρι να φτάσει να κατηγορείται. Κοιτάμε τα παιδιά μας, όχι με την έννοια της βαριάς εποπτείας, αλλά με μια στοιχειώδη προσοχή. Βλέπουμε το bullying που ξεκινά από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού και εκεί εμπλέκονται πάρα πολλά πράγματα. Το bullying μπορεί να γίνει λόγω ιδιαιτερότητας, λόγω πάχους, λόγω ύψους, λόγω μιας μάρκας παπουτσιού που δεν έχουν τη δυνατότητα οι γονείς του να του αγοράσουν, αναίτια. Επομένως χρειάζεται σωστή εποπτεία και στο σπίτι και στο σχολείο. Γιατί έρχεται αυτό το κύμα κακοποίησης και εμείς δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε.
Διαβάστε περισσότερα στο www.noizy.gr
Η Bryony Lavery είναι μια σημαντική θεατρική συγγραφέας. Είναι επηρεασμένη από το Αρχαίο Δράμα. Υπήρχε μια Αμερικάνα ψυχίατρος, η Dorothy Lewis, η οποία αγωνίστηκε και έβγαλε το πρώτο της βιβλίο περίπου την ίδια περίοδο που έβγαλε και η Lavery το ‘Frozen’. Για τη Dorothy, καθότι Αμερικάνα, ήταν πολύ δύσκολο να μιλήσει στη χώρα της γι’ αυτό, υπήρχε η θανατική ποινή, ενώ στην Αγγλία όχι. Αποφάσισε λοιπόν να αγωνιστεί για αυτό που λέμε ‘προλαμβάνω και όχι τιμωρώ’. Αγωνίστηκε για μια θεραπευτική, προληπτική κοινωνία και όχι μια ‘τιμωρητική’ κοινωνία. Ο αγώνας της ήταν πολύ σημαντικός, καθώς παιζόντουσαν ζωές. Ένα λάθος σήμαινε θανατική ποινή. Το έργο που είδατε είναι μια μεταλαμπάδευση της βίας.
Ένας δολοφόνος σε πρώτη φάση εμφανίζεται ως τέρας. Σκοτώνει κορίτσια, τα κακοποιεί σεξουαλικά και όταν συλλαμβάνεται, αυτή η ψυχίατρος έρχεται και μας δείχνει σιγά σιγά της αιτίες. Στην παράσταση υπάρχουν σαφείς αναφορές στην ιατρική και τη χημεία για την έλλειψη της δυνατότητας διαχωρισμού του κακού από το καλό. Στο εξωτερικό γίνεται ένας φόνος με κακοποίηση το λεπτό. Εδώ δεν είναι έτσι τα πράγματα, αλλά το βλέπω να έρχεται καλπάζοντας. Βλέποντας σειρές σαν το ‘True Detective’ και ‘Criminal Minds’, παρατηρεί κανείς τι γίνεται εκεί. Όμως εδώ επειδή έχουμε κλειστές κοινωνίες και όλα μπαίνουν κάτω από το χαλί, έχουμε και ενδογαμία και αιμομιξία και παρενόχληση και κακοποίηση λεκτική και σεξουαλική. Βλέπετε πως σε τραγωδία όλοι λένε για το θύτη «Μα ήταν καλό παιδί… πώς έγινε αυτό»; Θυμάστε για παράδειγμα την υπόθεση Δουρή. Δεν είχε τι να εμπορευτεί και εμπορεύτηκε τα παιδάκια του. Και τα παιδάκια για να μπορούν να είναι εμπορεύσιμα έπρεπε να μάθουν τον έρωτα και τους τον έμαθε ο ίδιος. Εκεί πέθανε το μικρότερο και αποκαλύφθηκε όλο αυτό το αποτρόπαιο σχέδιο. Όταν άνοιξαν την ατζέντα του και είδαν τη ζήτηση σοκαρίστηκαν. Άρα κάποιοι ζητούν την παιδοφιλία, την κακοποίηση παιδιών. Βλέπετε τι γίνεται τα τελευταία χρόνια στο ίντερνετ. Τη μεγαλύτερη δουλειά και ευθύνη έχει το τμήμα ηλεκτρονικού εγκλήματος. Βλέπετε ότι σε χώρες της Ευρώπης γίνονται κόμματα παιδόφιλων. Έχουμε φτάσει σε ακρότητες τρομακτικές. Εμείς λέμε, για να μην πάθουμε στη ζωή, θα «πάθουμε» στη σκηνή και θα μας γίνει μάθημα. Πρέπει λοιπόν να φύγουμε από αυτή την παράσταση και να κοιτάξουμε την οικογένεια. Βλέπετε ότι ο φερόμενος δράστης στη Ρόδο είχε παραβατική συμπεριφορά και του άλλαζαν απλά σχολείο; Κάνεις δεν κοίταξε να δει τι συμβαίνει με αυτό το παιδί. Μέχρι να φτάσει να κατηγορείται. Κοιτάμε τα παιδιά μας, όχι με την έννοια της βαριάς εποπτείας, αλλά με μια στοιχειώδη προσοχή. Βλέπουμε το bullying που ξεκινά από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού και εκεί εμπλέκονται πάρα πολλά πράγματα. Το bullying μπορεί να γίνει λόγω ιδιαιτερότητας, λόγω πάχους, λόγω ύψους, λόγω μιας μάρκας παπουτσιού που δεν έχουν τη δυνατότητα οι γονείς του να του αγοράσουν, αναίτια. Επομένως χρειάζεται σωστή εποπτεία και στο σπίτι και στο σχολείο. Γιατί έρχεται αυτό το κύμα κακοποίησης και εμείς δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε.
Διαβάστε περισσότερα στο www.noizy.gr
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου