Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συνέντευξη με τους Γιώργο Γαλίτη και Θανάση Κουρλαμπά

«Τα ραδίκια ανάποδα» και «Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς». Πολύ θανατικό βρε παιδιά… (γέλια)
Θανάσης Κουρλαμπάς: Μιλούν για τη σχέση και την πάλη του ανθρώπου με το θάνατο. Βρίσκεις ουσίες για την ίδια τη ζωή. Δεν υπάρχει λόγος να συζητάς για το θάνατο. Ο θάνατος θα έρθει. Είναι το μόνο δεδομένο. Η ενασχόληση με το θάνατο είναι για να δεις πώς μπορείς να καλυτερέψεις τη ζωή σου, τη ζωή του διπλανού σου. Ο Γιώργος και εγώ έχουμε τη χαρά και την τιμή να υπηρετούμε ένα τέτοιο κείμενο σε διασκευή Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Είναι μια πασίγνωστη νουβέλα του Τολστόι.
Γιώργος Γαλίτης: Έγινε μια σπουδαία μετάφραση και πάνω σε αυτή η Κωνσταντίνα δούλεψε και το έκανε θεατρικό. Η επιλογή της είναι να υπάρχουν αφηγητές για να μην χαθεί η αφήγηση του Τολστόι. Στο θεατρικό έχεις το διάλογο, αλλά χωρίς την αφήγηση χάνονται αυτά που μόνο ένας λογοτέχνης μπορεί να δώσει.


Θανάσης: Χρειαστήκαμε το διπλό ρόλο του αφηγητή για να μιλήσουμε ως Τολστόι. Σε αυτό το έργο με το Γιώργο κάνουμε δεκαοκτώ χαρακτήρες. Ισάξια μοιρασμένους. Το πρωτότυπο της παράστασης είναι ότι περνάμε και οι δύο από όλους τους ρόλους. Είμαστε και οι δύο ο Ιβάν Ιλίτς, οι αφηγητές, η σύζυγος, η κόρη του, ο δικαστής, οι φίλοι του, ο γιατρός, ο υπηρέτης. Περνάμε από όλους τους ρόλους με το προσωπικό του ύφος ο καθένας. Αισθάνομαι πολύ τυχερός για αυτή τη συνάντηση επί σκηνής με το Γιώργο. Είναι ένα εξαιρετικό πλάσμα. Είναι ένας σπουδαίος κωμικός αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Θα σας σηκωθεί η τρίχα όταν θα τον δείτε σε δραματικό ρόλο. Έχουμε αναπτύξει μια τέτοια χημεία μεταξύ μας, που εμένα τουλάχιστον δεν μου συμβαίνει συχνά. Αυτή η παράσταση είναι μια ακροβασία, καθώς πρέπει ο ένας να πατήσει πάνω στην ακροβασία του άλλου.
Γιώργος: Πέρα της εκτίμησης και της αγάπης που υπάρχει, έχουμε πολύ καλή επικοινωνία. Είναι πολύ όμορφο να μπορείς με κάποιους ανθρώπους να επικοινωνείς τόσο καλά.
Θανάσης: Το συγκεκριμένο έργο έχει τόσο μεγάλη ανάγκη από επικοινωνία και αγάπη… Αλλιώς δεν μπορεί να λειτουργήσει. Είναι ένα έργο που γίνεται χωρίς κουστούμια.

Διαβάστε περισσότερα στο www.noizy.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη με τους Spitfire στο noizy.gr

Lead Me On… My Way! (Ή αλλιώς… κάτι σαν πρόλογος)   Οι Spitfire μας συντροφεύουν εδώ και είκοσι επτά χρόνια περίπου και οι θύμησες είναι πολλές… παρά πολλές. Αν μάλιστα οι καντεμιές δεν ήταν περισσότερες, ίσως μάλιστα να μιλούσαμε τώρα για μία μπάντα φαινόμενο στον παγκόσμιο χάρτη του σκληρού Ροκ. Τι, εκπλήσσεστε; Καλά, δεν έχετε ακούσει το “First Attack”; Τότε, τι γκριμάτσες είναι αυτές; Τα πράγματα είναι πολύ απλά… Μιλάμε για ένα ντεμπούτο-φωτιά και για ένα σπουδαίο δίσκο (Die Fighting), που ήλθε να μας βρει το 2009… Είχα μιλήσει κι εγώ τότε με τον Ηλία, στα πλαίσια μιας συνέντευξης, και έλεγα από μέσα μου πως μπορεί να ξορκίστηκε η ρημαδοκατάρα, μπορεί να μην χρειαστεί να περιμένουμε πάλι είκοσι-τόσα χρόνια για καινούργια δουλειά… Δεν έχω ιδέα τι επιφυλάσσει το μέλλον στα παιδιά, κανείς δεν μπορεί να έχει φυσικά, πλην όμως ξέρω ότι αυτό το αεροπλάνο δεν θέλει να σταματήσει να πετάει!   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη συναντήθηκε με τους Spitfire και μας έφερε μια συνέντευξη...

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ -

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ Της Kimberly McCreight Εκδόσεις Πλατύπους    Η Κέιτ, μέσα στο πένθος της, δεν μπορεί να δεχτεί ότι η κόρη της θα μπορούσε να έχει αυτοκτονήσει. Σύντομα όμως ανακαλύπτει ότι δεν ήξερε την Αμέλια τόσο καλά όσο πίστευε. Ποιοι ήταν οι φίλοι της, ποια ήταν τα μυστικά που έκρυβε; Πόσα θα λέγατε στη μητέρα σας;    Κι έτσι ξεκινάει μια αναζήτηση που την οδηγεί βαθιά στον προσωπικό κόσμο της Αμέλια – και μέσα στο μυαλό ενός προβληματισμένου νεαρού κοριτσιού. Και μετά η Κέιτ λαμβάνει ένα ανώνυμο μήνυμα. Η Αμέλια δεν πήδηξε!    Είναι κάποιος που παίζει μαζί της ή μήπως η Κέιτ είχε από την αρχή δίκιο; Για να μάθει την αλήθεια για την κόρη της, η Κέιτ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.    Μέσα στον πόνο της, το μήνυμα που λαμβάνει τη διαταράσσει και έχοντας και η ίδια την αντίληψη ότι δεν μπορεί η κόρη της να έχει αυτοκτονήσει, ...

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Το σπίτι των Σταρκ

   Ένα θρίλερ εξελίσσεται στο θέατρο Αλκμήνη και για να έχει και το ανάλογο mood ξεκινά μετά τα μεσάνυκτα! Spooky; Μα αυτό είναι και το ζητούμενο.    Μπαίνοντας στο χώρο, η ατμόσφαιρα λόγω του καπνού σας βάζει, θέλετε δεν θέλετε, στο κλίμα. Σκοτάδια, απέναντί σας στη σκηνή το εσωτερικό ενός παλιού σπιτιού τη δεκαετία του ’70 και μέσα μια σκηνοθέτης, μια ηθοποιός, ένα μέντιουμ, μια θεούσα γνωστή του μακαρίτη αιδεσιμότατου, μια σκηνογράφος και μια έφηβη που βρήκαν στην ερημιά...    Διαβάστε περισσότερα στο  noizy.gr