Οι Χωρισμένοι Δε Γιορτάζανε Προχθές
της Βιολέττας Κουμπή
Εκδόσεις Λιβάνη
της Βιολέττας Κουμπή
Εκδόσεις Λιβάνη
Εκείνη: φιλόλογος με μεταπτυχιακά, πνευματώδης, ευαίσθητη, παρορμητική και κουκλάρα.
Εκείνος: άξιος ιδιοκτήτης γραφείου τελετών, άχαρος, αναίσθητος, προγραμματισμένος και δίμετρος - να τα λέμε κι αυτά.
Τι κοινό μπορεί να έχουν λοιπόν η Βίκυ με τον Αλέξανδρο; Κανένα! Κι όμως, παραμένουν μαζί. Μαζί βέβαια τρόπος του λέγειν, μια και ο Αλέξανδρος (που συν τοις άλλοις είναι και κολλημένος με την πρώην του) δεν την πλησιάζει ερωτικά. Η Βίκυ έχει δοκιμάσει τα πάντα μαζί του, αλλά τζίφος…
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, προκύπτουν από το πουθενά τα παρακάτω. Η παπα-Λάμπραινα, ένα στρουμφάκι, μια γιαγιά παρανοϊκή, ένα ζευγάρι σκαρπινάκια, ο ποιητής Φανφάρας, μια Ρωσίδα στριπτιτζού, το μωρό της Ρόζμαρι, ο Αθανάσιος Διάκος, η βασίλισσα της Αγγλίας, ένα μέντιουμ από το Μενίδι, το φάντασμα του Καζαντζίδη, ένας υπουργός λαμόγιο και ένας μυστήριος γυμναστής.
Όλα αυτά είναι απλώς ένα μικρό δείγμα μιας τρελής ιστορίας, στην οποία η Βίκυ και ο Αλέξανδρος μπλέκουν διαρκώς σε ασύλληπτες αλλά καθημερινές καταστάσεις, σ’ ένα μυθιστόρημα σπιντάτο, γεμάτο εξωφρενικό χιούμορ και ανατροπές.
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
Η Βιολέττα Κουμπή γεννήθηκε, μεγάλωσε και συνεχίζει να... μικραίνει - ο Μπέντζαμιν Μπάτον είναι το ίνδαλμά της!Με τη λογοτεχνία ουδεμία σχέση έχει και γι αυτόν ακριβώς το λόγο ξεκίνησε να γράφει. Έχει γράψει αμέτρητα βιβλία, εκ των οποίων το "Οι χωρισμένοι δε γιορτάζανε προχθές" είναι το δεύτερό της - το "Ους το Facebook συνέζευξε" είναι το πρώτο της.
Ένα βιβλίο για γερά νεύρα - γέλια, μια ιστορία καθημερινής τρέλας. Κύριο θέμα... Μα η αποβλάκωση της γυναίκας! Ναι, καλά ακούσατε! Διότι δεν μπορώ να πιστέψω πως υπάρχουν εκεί έξω γυναίκες που δεν πιστεύουν στον εαυτό τους, που κάθονται και βασανίζονται με έναν άνδρα που δεν τις καλύπτει, που αργοπεθαίνουν... μαραίνονται και αυτοκαταστρέφονται.
Η Βιολέττα, παλιά γνώριμη (ε, δεν θα σας αποκαλύψω τώρα τα που και πως), συνέθεσε ένα υπέροχο βιβλίο μπας και ξυπνήσουν μερικές, τρανταχθεί το μυαλό τους, βρε αδερφέ και κάνουν τη ζωή τους καλύτερη. Απανταχού ασθενές φύλλο, ξεκόλλα από την ταμπέλα αυτή και θυμήσου... Ασθενικό είναι το μάτι τους! Και πυγμή έχουμε... και παντού τα καταφέρνουμε... και θέλουμε να κατακτήσουμε τον κόσμο!
Στο χέρι μας είναι!
Μαίρη Ζαρακοβίτη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου