Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Helloween - "Helloween" review

 

Helloween

Album: Helloween

2021

Heavy Metal

Nuclear Blast


Tracklist:

Out For The Glory

Fear Of The Fallen

Best Time

Mass Pollution

Angels

Rise Without Chains

Indestructible

Robot King

Cyanide

Down In The Dumps

Orbit

Skyfall

 

Bonustracks Digibook Vinyl

Golden Times

Save My Hide

 

Bonustracks Earbook

Golden Times

Save My Hide

Pumpkins United

Αν δεν είχαμε αυτόν τον τζαναμπέτη τον ιό , σε μια βδομαδούλα θα λυσσάγαμε ακούγοντάς τους ζωντανά. Α, ρε καταραμένη νυχτερίδα ή ότι άλλο φημολογείται για την επίθεση του ιού (μην αρχίσω τώρα να αραδιάζω όλα όσα έχουν διαβάσει τα ματάκια μου, δεκαπέντε μήνες τώρα). Αυτό είναι θέμα για άλλη κουβέντα…

   Τα αγόρια όμως όλο αυτό το διάστημα δεν έκατσαν. Ετοίμαζαν το νέο άλμπουμ. Μάλλον τους βοήθησε η γκαντεμιά, γιατί αλλιώς το στούντιο θα το έβλεπαν σε φωτογραφία αφού ήτο όλο σε tour.

   Ξέρετε κάτι; Μου αρέσει πολύ που μαζεύτηκαν όλοι για αυτό το άλμπουμ, μου αρέσει που το ονόμασαν “Helloween” και δεν έδωσαν κάποιον άλλο τίτλο. Το “Skyfall” video μας ανατίναξε τα μυαλά. Οι γείτονες αλήθεια παραπονέθηκαν. Βρε κορίτσι μου, μου λένε, βάλε και κάποιο άλλο, nonstop παίζει. Αφού δεν με κατήγγειλε και το γιουτιούμπι, πάλι καλά.
 
   Το άλμπουμ ξεκινά με το “Out For The Glory”. Επικών διαστάσεων επτάλεπτο τραγούδι, που επιτακτικά ζητά την προσοχή μας. Ο Andi λυσσομανά, ο Michael κρατά τα μελωδικά μπόσικα. Σας το είπα πόσο μου αρέσει αυτό το δίφωνο; Που σε κάθε τραγούδι ο καθένας έχει τον δικό του χώρο και στα ρεφρέν που κουμπώνουν μαζί, είναι σαν να ανοίγει πόρτα ο παράδεισος! Ε, σας το λέω τώρα!
 

   Το κιθαριστικό πρελούδιο στο “Fear Of The Fallen” είναι μόνο η αρχή για μια απόλυτη καταστροφική συνέχεια. Μάλλον έπαθα Helloween με αυτό. Τους λυπάμαι τους διπλανούς μου, αλήθεια. Έρχεται δεύτερος γύρος εμμονών. Θα προβώ σε διάγγελμα. Τι, μόνο ο ακατανόμαστος θα κάνει τέτοια δηλαδή;

   Θα πω, κύριοι και κυρίες, συγνώμη, αλλά έχω πάθει Hellloween και δεν υπάρχει γιατρειά με κανένα εμβόλιο. Συμπαρασταθείτε μου, αφήστε με να τεντώνω την ένταση όποια ώρα και να είναι, κάποια στιγμή θα μου περάσει – ΝΟΤ! Τις καλύτερες στιγμές περνάω ακούγοντας αυτό το άλμπουμ και φυσικά το τραγούδι “Best Time”. Kiske, μας έκαμες αλοιφή. Κάργα μέταλ, κάργα ένταση το “Mass Pollution”, δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις λεπτό. Άγγελοι, φέρτε.. όχι καθήστε εκεί που είστε, θα έρθουμε εμείς! Power μεταλλικά ψήγματα και μελωδίες από τον ουρανό στο “Angels”. Ταχύτατο και ορμητικό το “Rise Without Chains”, στο οποίο ο Deris απλώνει τη φωνή του και δεσπόζει στον χώρο και στο τραγούδι. Επόμενη επίθεση από το κέντρο το “Indestructible”. “We are fighting for a world without oppression. We are fighting for a world where we can live in without fear”. Οι στίχοι κομμένοι και ραμμένοι για το σήμερα. Το motto μιας γενιάς που τα έχει περάσει όλα. Δεν ξέρω αν έμεινε κάτι ακόμα να βιώσουμε.

   Κιθαριστικές τσαχπινιές και το δίφωνο να τεντώνει το υπερπέραν στο “Robot King”. Εριστικό και επιθετικό το “Cyanide”. Το “Down In The Dumps” έχει κάτι παλιακό μεταλλικό, έχει μια χρυσή κορδέλα ραμμένη πάνω στο επικό στοιχείο. Το άλμπουμ τελειώνει με τον νταλκά “Skyfall”. Δωδεκάλεπτο που τελειώνει γρήγορα. Όλη η ένταση του άλμπουμ χύνεται στα ηχεία, για να καταφέρει την κίνηση ματ.

   Δεν με ενδιαφέρει αν αυτό το άλμπουμ είναι ισάξιο ή όχι με εκείνα που έχουμε αγαπήσει. Είναι ένα εντυπωσιακό άλμπουμ, που θα ξαναφέρει όλους τους φαν «δεμένους» εμπρός τους. Είναι δύναμη και ελπίζω να φτάσει εκείνη η στιγμή που θα παραληρούμε βλέποντάς τους ζωντανά. Αρκετά περιμέναμε νομίζω.

United forever
Hello-Mary

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη με τους Spitfire στο noizy.gr

Lead Me On… My Way! (Ή αλλιώς… κάτι σαν πρόλογος)   Οι Spitfire μας συντροφεύουν εδώ και είκοσι επτά χρόνια περίπου και οι θύμησες είναι πολλές… παρά πολλές. Αν μάλιστα οι καντεμιές δεν ήταν περισσότερες, ίσως μάλιστα να μιλούσαμε τώρα για μία μπάντα φαινόμενο στον παγκόσμιο χάρτη του σκληρού Ροκ. Τι, εκπλήσσεστε; Καλά, δεν έχετε ακούσει το “First Attack”; Τότε, τι γκριμάτσες είναι αυτές; Τα πράγματα είναι πολύ απλά… Μιλάμε για ένα ντεμπούτο-φωτιά και για ένα σπουδαίο δίσκο (Die Fighting), που ήλθε να μας βρει το 2009… Είχα μιλήσει κι εγώ τότε με τον Ηλία, στα πλαίσια μιας συνέντευξης, και έλεγα από μέσα μου πως μπορεί να ξορκίστηκε η ρημαδοκατάρα, μπορεί να μην χρειαστεί να περιμένουμε πάλι είκοσι-τόσα χρόνια για καινούργια δουλειά… Δεν έχω ιδέα τι επιφυλάσσει το μέλλον στα παιδιά, κανείς δεν μπορεί να έχει φυσικά, πλην όμως ξέρω ότι αυτό το αεροπλάνο δεν θέλει να σταματήσει να πετάει!   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη συναντήθηκε με τους Spitfire και μας έφερε μια συνέντευξη...

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ -

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ Της Kimberly McCreight Εκδόσεις Πλατύπους    Η Κέιτ, μέσα στο πένθος της, δεν μπορεί να δεχτεί ότι η κόρη της θα μπορούσε να έχει αυτοκτονήσει. Σύντομα όμως ανακαλύπτει ότι δεν ήξερε την Αμέλια τόσο καλά όσο πίστευε. Ποιοι ήταν οι φίλοι της, ποια ήταν τα μυστικά που έκρυβε; Πόσα θα λέγατε στη μητέρα σας;    Κι έτσι ξεκινάει μια αναζήτηση που την οδηγεί βαθιά στον προσωπικό κόσμο της Αμέλια – και μέσα στο μυαλό ενός προβληματισμένου νεαρού κοριτσιού. Και μετά η Κέιτ λαμβάνει ένα ανώνυμο μήνυμα. Η Αμέλια δεν πήδηξε!    Είναι κάποιος που παίζει μαζί της ή μήπως η Κέιτ είχε από την αρχή δίκιο; Για να μάθει την αλήθεια για την κόρη της, η Κέιτ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.    Μέσα στον πόνο της, το μήνυμα που λαμβάνει τη διαταράσσει και έχοντας και η ίδια την αντίληψη ότι δεν μπορεί η κόρη της να έχει αυτοκτονήσει, ...

Lost In Grey - "Under The Surface" review

 Lost In Grey Album: Under The Surface Είδος: symphonic metal Εταιρεία: Reaper Entertainment Tracklist: 1. I 2. Disobedience 3. Waves 4. Shine 5. Varjo 6. Souffrir 7. Stardust - I. The Race 8. Stardust - II. Sand Castles 9. Stardust - III. The Abyss     Από το 2017 αυτή η απίστευτη μπάντα μπήκε στη ζωή μου. Με το “ The Grey Realms ”   πήρα μια δόση από το μαγικό τους κόσμο και η αλήθεια είναι ότι είναι εθιστικός. Στο δεύτερο άλμπουμ ήμουν ήδη μια πιστή φαν και με το τρίτο ανέβηκαν πολλά σκαλοπάτια στην εκτίμησή μου. Το νέο τους άλμπουμ “Under The Surface” είναι μια θεατρική «όαση». Είναι μια δουλειά έτοιμη να ανέβει στις μεγαλύτερες θεατρικές σκηνές του πλανήτη. Στιβαρή μουσική, αέρινα φωνητικά συνδυασμένα με μια ονειρικά παραμυθένια αίσθηση.   Το άλμπουμ ξεκινά με το ορχηστρικό “ I ” που σου ανοίγει τις πύλες του παραμυθιού διάπλατα ενώ με το “Disobedience” αρχίζουν οι εικόνες να παίρνουν υπόσταση και να πλάθουν ένα υπέροχα αλληγορι...